De levenscyclus van de taxuskever (Otiorhynchus sulcatus) bestaat uit vier stadia: ei, larve, pop en volwassen kever. Elk stadium heeft zijn eigen kenmerken:

• Eistadium
• Larvestadium: larven veroorzaken de meeste schade, doordat zij zich voeden met haarwortels en de stengelbasis.
• Popstadium: 
• Volwassen taxuskever: De volwassen kevers veroorzaakt veel schade. De kever vreet ronde happen uit de bladeren, waardoor de sierwaarde van de plant vermindert. De taxuskever is uitsluitend 's nachts actief.

Taxuskevers kunnen niet vliegen en verspreiden zich daardoor niet heel snel in het gewas. Toch kan de populatie zich redelijk snel opbouwen, doordat de kever zich ongeslachtelijk voortplant. Met andere woorden: ze hebben geen paring nodig om zich voort te planten. Hierdoor kan met de aanwezigheid van een vrouwtje al een populatie opgebouwd worden. Daarom is het belangrijk dat je ervoor zorgt dat zo min mogelijk larven in het volwassen stadium terecht komen en dat de taxuskever tijdig wordt gesignaleerd. Alleen volwassen taxuskevers kunnen zich namelijk voortplanten.

De taxuskever veroorzaakt aanzienlijke schade in diverse sierteeltgewassen, waaronder cyclamen, kalanchoë, fuchsia, hortensia, azalea en taxus. De schade vermindert de kwaliteit en opbrengst van het gewas.

De taxuskever richt schade aan in zowel de larve als de volwassen fase. De belangrijkste symptomen zijn als volgt:

• Bladeren: Volwassen kevers vreten ronde happen uit de bladranden. Dit schadepatroon maakt de aanwezigheid van taxuskevers eenvoudig herkenbaar (zie afbeelding hierboven).
• Wortels en stengelbasis: Larven vreten aan haarwortels en de stengelbasis, waardoor de plant minder water en voedingsstoffen opneemt. Dit stopt de groei en kan de plant uiteindelijk doden (zie afbeelding hierboven).
• Wonden van de plant: Via wonden van de plant kunnen schimmels en bacteriën binnendringen. 

Het gebruik van biologische middelen ter bestrijding van taxuskever is steeds vaker de reailiteit door het wegvallen van chemische middelen. 

• In buitenteelten heeft de taxuskever een levenscyclus van één jaar. De larven overwinteren en verpoppen in het voorjaar. Bestrijd de larven daarom tussen oktober en maart voor het beste resultaat. Bij zware aantasting heeft een behandeling in het najaar en een tweede behandeling in het vroege voorjaar de voorkeur.
• In binnenteelten ontbreekt een koude periode, waardoor er meerdere generaties per jaar zijn. Hierdoor is bestrijding het hele jaar door nodig.

Biologische bestrijding van de taxuskever doe je middels de inzet van nematoden. Deze aaltjes dringen bij de larven naar binnen, waarna deze sterven doordat de aaltjes een bacterie bij zich dragen. De dode larven verslijmen en dienen als voedselbron en hierin vermenigvuldigen de aaltjes zich. Door het milieu waarin ze leven worden de jonge aaltjes ook geïnfecteerd met de bacterie en in het derde juveniele stadium komen zij vrij en kunnen ze andere gastheren infecteren. De volgende nematoden werken effectief tegen taxuskevers:

• Steinernema kraussei (Nemasys L)
• Heterorhabditis bacteriophora (NEMAcontrol)

De taxuskever kan je ook chemisch bestrijden met breedwerkende middelen zoals Verismo. In bedekte teelten komt het larvenstadium het hele jaar door voor. Het is daarom nodig om meerdere keren te spuiten om de cyclus te doorbreken.

Raadpleeg de Adviesgenerator voor een overzicht van toegelaten producten voor jouw teelt.

Het voorkomen van een taxuskever begint bij goede teeltomstandigheden en preventieve maatregelen. Zo voorkom je de plaag:

• Optimale hygiëne: Verwijder plantresten en afval rond de planten. Dit helpt de verspreiding van de taxuskever te voorkomen.
• Monitoring: Controleer regelmatig op de aanwezigheid van taxuskevers. Dit kan gedaan worden door 's nachts visueel te inspecteren. Of door vallen te plaatsen op de grond, zoals houten plankjes of stro die de kevers als schuilplaats gebruiken.
• Biologische bestrijding: Zet preventief biologische bestrijders in, zoals nematoden (Steinernema kraussei of Heterorhabditis bacteriophora). Deze natuurlijke vijanden helpen de populatie van taxuskevers onder controle te houden en verdere verspreiding te voorkomen.

Staat je antwoord er niet bij? Vul het contactformulier in en Leonie van Rooijen neemt contact met je op. Op werkdagen zelfs binnen 24 uur. 

Steinernema kraussei als natuurlijke vijand tegen de taxuskever
Nematoden, ook wel aaltjes genoemd, komen voor in verschillende soorten. Sommige kunnen worden ingezet als plaagbestrijder. Een van die soorten is Steinernema kraussei. 

Bladluis bestrijden met behulp van natuurlijke vijanden
Bladluis behoort tot de familie Aphidoidea binnen de orde Hemiptera. Ze veroorzaken grote problemen in de tuinbouw, zoals vergroeiing van scheuten en virusverspreiding in gewassen.

Heterorhabditis bacteriophora als natuurlijke vijand
Heterorhabditis bacteriophora is een aaltje (nematode) en de natuurlijke vijand van taxuskever, overige snuitkeversoorten en engerlingen van de rozen- en meikever. In dit artikel vertellen we er meer over.