Home  >  Over Royal Brinkman  >  Historie Royal Brinkman​​​​

Cor Brinkman (1858 - 1923), geboren en getogen in ’s-Gravenzande, signaleerde deze ontwikkeling van de tuinbouw in de negentiende eeuw en startte het bedrijf C. Brinkman Zeilmaker. Inspelend op de wensen en behoeften van telers in en om ’s-Gravenzande begon hij met de in- en verkoop van dekzeilen, zakken, netten en allerlei soorten touw. De dekzeilen waren een succes. Als zeilmaker leverde hij maatwerk voor de dekzeilen van de platte Westlandse schuiten. Cor besloot al snel, toen het eenmaal kon, tot de aanvraag van een telefoon. Trots prijkte No. 14 in zijn advertentie in de plaatselijke krant. Ook een eigen postbus had hij bijna als eerste in ’s-Gravenzande, namelijk postbus 2 (Noordam Plants heeft postbus 1).  

Rond de eeuwwisseling trad de zoon van oprichter Cor, Henk Brinkman (1885 - 1967 tweede generatie), aan in het bedrijf. De bedrijfsnaam werd veranderd in Firma C. Brinkman & Zoon. Toen al waren wij trots op de oprichtingsdatum, want onder de bedrijfsnaam prijkte de tekst ‘opgericht anno 1885’.

Onze directie werd per januari 2023 uitgebreid naar zes directieleden. Bas Brinkman (1986 – zoon van Henk) trad aan voor Techniek, de vijfde generatie van de familie die in het bedrijf een directiepost bekleedt. Royal Brinkman is een 100% familiebedrijf en de aandelen zijn al 140 jaar ongewijzigd in handen van de familie. Ons bedrijf is per 2024 ingericht op drie pijlers: Handelsgoederen, ICM (Geïntegreerd gewasmanagement) en Tech (Technische Projecten, met focus op digitalisering, internationalisering en innovatie).

Bas Brinkman
1986

Oprichter Cor Brinkman startte het bedrijf in 1885 met de verkoop van touw, netten, zakken en dekzeilen. Hij kon niet vermoeden dat het bedrijf vanuit de Pepersteeg (nu Havenstraat) in ’s-Gravenzande zou uitgroeien tot de grootste wereldwijde tuinbouwtoeleverancier met vijftien vestigingen, van Australië, Polen en Hongarije tot in Canada en Mexico. 

In het oprichtingsjaar 1885 zag het Westland er compleet anders uit dan nu. Het vervoer ging met paard en wagen over de weg of met de platte schuit via het water; de tuinbouw begon zich langzaamaan te ontwikkelen. Er werd geëxperimenteerd met de teelt van druiven tegen muren en daarna in muurkassen. Met glazen ramen tegen de muren werd de oogstdatum van druiven aanzienlijk vervroegd. In de vollegrondteelt van groenten en fruit werd gestart met telen onder plat glas. Dit waren eenruiters of Lentse ramen op platte broeibakken. Het telen van komkommers bijvoorbeeld, onder plat glas, was een groot succes. De oogstdatum werd vervroegd en de groenten werden door het glas beschermd tegen weersinvloeden.

Een succesproduct uit de eerste jaren was de verkoop van ‘sparrietouw’ voor het bossen van asperges.   Het touw werd door Cor zelf op de fiets naar Scheveningen gebracht, waar het touw tot netten werd gebreid. Het eerste personeel kwam in dienst; medewerkers van de firma Brinkman trokken met paard en wagen of met de fiets langs boeren en tuinders. In de paardenkar vervoerden ze kinnetjesnetten, manden, jute zakken, touw, tuinbouwwerktuigen en gereedschappen.

Het bedrijf groeide gestaag en in 1917 verhuisden we naar een nieuw pand op het Marktplein in ‘s-Gravenzande. In de volksmond werd deze locatie Kousenhoek genoemd. In 1919 volgde een tweede belangrijke ontwikkeling: de eerste vrachtauto werd aangeschaft, een T-Ford, bij Wagenmakerij H. van Trigt. Van Trigt had een wagenmakerswinkel op een historische plek in het centrum van ’s-Gravenzande. Hij maakte cabines en laadbakken voor de Fords. Voor Brinkman betekende de eerste auto met laadbak een revolutionaire ontwikkeling en versnelling van het transport van goederen. Het wegennet in het Westland was echter nog niet echt voorbereid op massaal vervoer via de weg. Lange tijd bleef het nog een mix van paard en wagen en autovervoer, maar het bereik van het bedrijf in en om het Westland werd langzaamaan groter.

Na de teelt van druiven in muurkassen kwam de teelt van druiven in serres in opkomst. De oorsprong van de serres ligt in België; een aantal vooruitstrevende Westlandse tuinders trok naar de druivenstreek nabij Brussel om deze te bekijken. De serres van ijzer waren tweezijdig voorzien van glas en los van elkaar gebouwd. Tijdens een tweede reis namen ze de plaatselijke smid mee en zo kreeg de serrebouw in het Westland een vliegende start. In de serres werden voornamelijk druiven geteeld, later ook andere fruitsoorten als abrikoos en perzik en tussendoor ook wat groenten. De druiventeelt was groots in het Westland in de eerste helft van de twintigste eeuw. Langs de serres lag veelal een smal railspoor waarover met een lorrie (wagentje) de producten werden vervoerd richting de schuit, waarmee de oogst via het water naar de veiling werd gebracht.

Telers in Loosduinen waren inventief en experimenteerden voor het eerst in 1906 met de eenruiters van het plat glas om kassen te bouwen. Door de eenruiters omhoog te brengen werden goedkope kassen gebouwd, waarin je kon lopen! Deze kassen werden warenhuizen genoemd, omdat ze geschikt waren voor meerdere teelten, laagblijvend én hoog opgroeiend. De naamgeving warenhuizen was een directe link naar de bekende winkelmagazijnen waar je, ook nu nog, allerlei producten kon kopen. De bouw van warenhuizen met eenruiters nam in het Westland een grote vlucht vanaf de jaren twintig van de vorige eeuw. Het werd lonend om meerdere teelten achter elkaar te plannen, in hoofdzaak tomaten met als voorteelt meestal sla, soms bloemkool en spinazie. Cor Brinkman breidde het productenpakket gestaag uit en was vindingrijk in het inkopen van artikelen waar telers behoefte aan hadden.

Rond 1900 werden in Nederland de eerste tomaten geteeld. Door de opkomst van de teelt van tomaten in warenhuizen groeide die teelt in het Westland. Omstreeks 1920 bracht Brinkman als eerste een sorteerapparaat voor tomaten op de markt, de tomatenhobbel. Door het heen en weer bewegen van de hobbel vielen de fijne tomaten door steeds kleiner wordende gaten, de grove tomaten bleven bovenin. Brinkman kreeg een grote rol in het leveren van tomatensorteerapparatuur, doppenmachines genaamd. De timmerwerkplaats had het er maar druk mee! In 1926 won de firma de eerste prijs voor de doppenmachine op de Fruit- en Groentetentoonstelling in Utrecht. Na de doppenmachine kwam de stoter, een tomatensorteermachine die tomaten sorteerde in vijf of zes maten, van fijn tot heel grof. Brinkman groeide hard mee met de ontwikkelingen in de tuinbouw. Wij draaiden destijds zo goed, dat in 1931 het eerste filiaal in Rockanje werd geopend.

In 1934 werd ons bedrijfspand aan het Marktplein zwaar getroffen door een felle uitslaande brand. Het wagenpark, dat destijds was uitgegroeid tot drie vrachtwagens, ging compleet verloren, alsook grote voorraden hout en machines. Alles werd weer opgebouwd en hersteld, maar langzaamaan werden de crisisjaren meer en meer voelbaar. Intussen trad in 1938 de kleinzoon van de oprichter, Cor Brinkman (1914 - 1997 derde generatie) aan als directeur in deze moeilijke periode. De Tweede Wereldoorlog brak uit, telers werkten zo goed en zo kwaad als het ging door en het bedrijf probeerde hen te bevoorraden. De nazi’s hadden het gemunt op het bedrijfspand in ’s-Gravenzande. Wij moesten zelfs uit ons pand, en snel werd gezocht naar een uitwijkplaats in de regio. We konden terecht in een houtfabriek van de firma In ’t Veld en De Jong in De Lier. Na de oorlogsjaren keerden we weer terug naar het pand in ’s-Gravenzande. Een vestiging in de Hoofdstraat in De Lier bleef jarenlang gehandhaafd. 

Brinkman bestaat 75 jaar! Het voltallig personeel gaat met de familie Brinkman een dagje uit naar Avifauna in Alphen aan den Rijn.

Ook de mogelijkheden van het verwarmen van kassen namen toe. Brinkman nam de bekende ploffers van Priva op in haar assortiment. Door de kasverwarming kon het teeltseizoen van bijvoorbeeld sla en tomaten worden verlengd, een grote stap voorwaarts in de ontwikkeling van de tuinbouw!

Het inzetten van gewasbeschermingsmiddelen voor het behandelen van gewassen tegen ziekten en plagen is van alle tijden. In onze beginjaren sprak men bijvoorbeeld over ‘het kwaad’ in druiven. Allerlei middelen werden geprobeerd om deze ziekte te bestrijden, hetgeen meeldauw bleek te zijn. Uiteindelijk werd met goed gevolg zwavel als bestrijdingsmiddel ingezet. Brinkman had op het gebied van bestrijdingsmiddelen al snel goede contacten en verruimde haar blik ook richting het buitenland voor het inkopen van chemische bestrijdingsmiddelen. Zo kreeg de Nederlandse teler allerlei producten beschikbaar voor het bestrijden van ziekten en plagen. Naast de verruiming van het middelenpakket stonden wij ook aan de basis van de ontwikkeling van allerlei soorten spuitapparatuur. De tuinbouw kampte in 1971 met een wittevlieg epidemie waartegen de traditionele hoogvolume spuittechniek niet toereikend was. Een nieuwe techniek deed zijn intrede in de tuinbouw: foggen. De Pulsfog vernevelde kleine, uniforme druppels water met gewasbeschermingsmiddel in de kas met behulp van straalmotoren. Een nieuwe methode waarmee vliegende insecten goed werden bestreden. Op foto’s uit die jaren zie je hoe telers de Pulsfog bedienden zonder het dragen van beschermende kleding of maskers. Het besef dat dit noodzakelijk was, kwam pas vele jaren later. 

Het pand aan het Marktplein werd begin jaren zeventig te klein voor ons alsmaar groeiende bedrijf. Het transport over de weg nam toe en het laden en lossen aan het Marktplein gaf te veel overlast in het centrum van ’s-Gravenzande. Bovendien was de tuinbouw helemaal overgeschakeld van vervoer via het water (middels schuiten) naar vervoer over de weg (met vrachtauto’s). Elk dorp in het Westland had tot in de jaren zestig een eigen groenteveiling. ’s-Gravenzande had zelfs twee veilingen: Veiling Woutersweg en Veiling Rijnstraat. Deze twee groenteveilingen fuseerden met nog enkele andere veilingen tot Groenteveiling Westland Zuid. Daardoor kwam Veiling Woutersweg te koop. De familie Brinkman stak de koppen bij elkaar en nam een moedig besluit: zij kocht Veiling Woutersweg met het oog op de toekomst. Velen vroegen zich af of het gebouw niet veel te groot was, maar de toekomst heeft geleerd dat dit zeker niet het geval was.
 
In 1972 verhuisden wij van ‘de Kousenhoek’ naar de voormalige gebouwen van Veiling Woutersweg. De opening van het bedrijfsterrein van 45.000 m² was een enorme mijlpaal in onze historie. In vijf dagen tijd bezochten 11.000 bezoekers de nieuwe magazijnen, kantoren en werkplaatsen aan de Woutersweg 10. Heel ’s-Gravenzande en omgeving liep uit voor de feestelijke opening!

Ons logo was inmiddels aangepast naar een groen-rood-zwarte versie. In dit logo was de symboliek verwerkt: ‘Uw gewas met Brinkman uit de grond’. Het gewas was groen, de grond zwart en daartussen was Brinkman voor het eerst in rood geplaatst. De kleur rood wordt heden ten dage nog steeds als basiskleur toegepast.

De vraag naar producten groeide ook in het buitenland. Er werd al geëxporteerd naar meerdere landen en in 1974 openden wij onze eerste buitenlandse vestiging in Dunswell, Engeland. De communicatie verliep per telefoon, post of telex. Pas vele jaren later kwam de fax beschikbaar. In de jaren daarna werden er meer buitenlandse vestigingen geopend en wonnen wij wereldwijd steeds meer terrein.

In 1975 werden de eerste stappen gezet in de tuinbouwautomatisering. Voor de klimaatregeling werden de eerste klimaatcomputers ontwikkeld. Brinkman deed volop mee en ontwikkelde de Micom. Deze klimaatcomputer was zo groot als een koelkast, revolutionair voor zijn tijd en in staat om de binnen- en buitentemperatuur te meten en de verwarming te regelen. Het was een enorme verbetering voor de teler; hij kon met de Micom een bepaalde dag/nachttemperatuur programmeren, daarmee de verwarming automatisch aan- of uitzetten en de ramen automatisch openen of sluiten. Later werd ook de beregening op de Micom aangesloten en kon de watergift worden aangestuurd. Met de bediening van een paar knoppen werd het mogelijk om de watergift in kraanvakken te regelen, zodat gewassen vaksgewijs volautomatisch water kregen.

Brinkman speelde een grote rol in de beginperiode van het telen uit de grond. Het begon in 1974 met het Finse Sphagnummos, bedoeld voor het telen van gewassen in bakken of op tafels. Los van de grond telen voorkwam besmetting met ziekten en plagen. Vanuit Scandinavië kwam het idee om op steenwol van Rockwool te gaan telen. Onze eigen Brinkman specialisten stonden aan de basis van de eerste testen van het steenwolproduct bij Nederlandse tomatentelers. Onze eigen researchafdeling stimuleerde het telen op Grodan steenwol in samenwerking met onderzoeksinstituten en de praktijk. De teelt op substraat bracht grote voordelen met zich mee, de opbrengst per vierkante meter van bijvoorbeeld de tomaat nam enorm toe. Er moest van alles uitgevonden worden: van de lengte- en breedtematen van de steenwolmatten, de manier van inluieren in folie, het steken van plantgaten in de matten tot het telen in goten en het gebruikmaken van druppelaars. Het was een ware revolutie.

Een van de belangrijkste voordelen van steenwol is dat het een inert (passief) substraat is. Dat betekent dat het pH-neutraal is en van zichzelf geen EC (zoutgehalte) heeft, dit in tegenstelling tot organische teeltmedia, die van nature al nutriënten bevatten. Met steenwol begon je feitelijk op nul, waardoor de nutriëntenbalans met een nauwkeurigheid van 100% kon worden gestuurd. Dit vroeg om een stukje technisch vernuft bij het doseren van water en meststoffen in de substraatteelt. De tuinbouw schakelde begin jaren tachtig massaal over op de teelt boven (uit) de grond in steenwol.

Wij introduceerden de Vocom; in één frame waren mengbak, pompen, filters, schakelkasten én de computer samengebracht. Wij haalden er zelfs het tv-programma Horizon mee. De Vocom (VOedingsCOMputer) mat, regelde, stuurde, controleerde en bewaakte de water- en meststoffengift. De Vocom was en is een succesnummer. De installatie kom je nu nog over de hele wereld tegen, ook in het tweedehands circuit.

In 1984 stevenden wij af op ons 100-jarig bestaan in 1985. Dit werd achter de schermen groots voorbereid met een logowisseling, een aanvraag voor het predicaat Koninklijk en een feestweek voor klanten en relaties. Het eeuwfeest duurde een week en vond plaats in een van de hallen van groenteveiling Westland Zuid in ’s-Gravenzande. De jubileummanifestatie ‘Een eeuw voorop’ werd extra feestelijk vanwege de uitreiking van het predicaat Koninklijk aan onze directie door tv-presentatrice Mies Bouwman. Dit is een 25 jaar geldige onderscheiding die persoonlijk door de koning(in) der Nederlanden wordt toegekend. Sinds 1985 voeren wij de toevoeging Koninklijk in ons logo en naam. In Nederland gebruikten wij ‘Koninklijke Brinkman’ en in het buitenland ‘Royal Brinkman’.

Minister Elco Brinkman (destijds van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur) onthulde tijdens het eeuwfeest ons nieuwe rood/zwarte logo. Aansluitend werd de grote Brinkman tuinbouwtentoonstelling geopend en bezocht, waar een week lang de laatste snufjes in de tuinbouw werden getoond aan duizenden bezoekers. De slogan ‘Voorop in tuinbouw’ werd tegelijk met het logo geïntroduceerd. Het beeldmerk en slogan bleven dertig jaar lang onze uitstraling in binnen- en buitenland.

De niet altijd succesvolle bestrijding van ziekten en plagen met chemische bestrijdingsmiddelen is van alle tijden. Bestrijdingsmiddelen die succesvol waren tegen bijvoorbeeld spint, werkten plotseling minder goed. Plagen ontwikkelden een resistentie en telers gingen op zoek naar natuurlijke oplossingen. De eerste successen werden geboekt met een natuurlijke oplossing tegen spint met de roofmijt Phytoseiulus persimilis. Brinkman zette stappen op deze nieuwe markt met levende producten in de vorm van natuurlijke vijanden (roofmijten). Na aanvankelijke inkoop bij Bunting in Engeland kwam in 1984 ons eerste eigen biologisch bestrijdingsmiddel op de markt.

Over levende producten gesproken, de opkomst van het gebruik van hommels bij de bestuiving van de trosbloemen in de tomatenteelt betekende een flinke revolutie in tuinbouw Nederland. Tot in de jaren tachtig werden tomaten handmatig getikt of getrild. Het stuifmeel van de gele bloemetjes moest immers op de juiste plek vallen om zodoende tot een tomatenvrucht te kunnen uitgroeien. Het trillen was echter een vrij eentonige bezigheid en nam ook nog eens veel tijd in beslag (per hectare circa 1000 uur trillen per jaar). Een flinke (salaris)kostenpost was het gevolg. In de jaren tachtig kwam er een uitstekend biologisch en duurzaam alternatief voor het handmatig trillen van tomatenplanten: levende hommels. Er gingen flink wat uren zitten in het bedenken en ontwikkelen van de juiste hommeldozen, met een vlieggat en met genoeg startvoeding tijdens het transport. Hoe en waar kweekte je voldoende koninginnen en hommelvolken om de Nederlandse tomatentelers te voorzien? Het werd belangrijk om voorlichting te gaan geven aan telers. Dat hebben wij gedaan door één-op-één gesprekken van de vertegenwoordigers met telers, maar ook via ons magazine ‘Voorop’ en via speciale hommelvoorlichtingsavonden door het hele land. Die trokken volle zalen in Nederland en België en leverden spannende verhalen en prachtige hommeldia’s op. Het bleef uiteraard een geweldig verhaal om te vertellen dat vrouwelijke hommels werksters zijn die de gehele dag actief zijn en dat mannelijke hommels, darren genoemd, wel heel veel eten en drinken, maar niet werken. Dat leverde altijd veel hilariteit op.

In 1989 ontvingen wij een belangrijke prijs: de Tuinbouw Ondernemersprijs. Deze werd uitgereikt op de Nederlandse Tuinbouw Vakbeurs (NTV) in Bleiswijk voor onze innovatieve ontwikkelingen. Genoemd werden de komkommersorteerder Vito-Rotomatic, het biologische bestrijdingsmiddel Rhytopack en de bedrijfsregistratiecomputer Repac. Henk Brinkman (vierde generatie) nam de prijs in ontvangst van de voorzitter van de jury. Prins Claus bezocht later die middag onze stand op de NTV waar hij zich liet informeren over de substraatteelt.

Ons bedrijf groeide en groeide. Het aantal producten in het assortiment nam toe, evenals het aantal klanten, alsook het aantal vestigingen in binnen- en buitenland. Voorraadbeheer, opslag en overslag werden steeds belangrijker en de magazijnen, hallen en opslaglocaties in ’s-Gravenzande waren niet meer toereikend. In 1990 werd de eerste paal geslagen voor de nieuwbouw van de winkel en het distributiecentrum aan de Woutersweg in ’s-Gravenzande. Een jaar later vond de feestelijke officiële opening van onze nieuwe winkel plaats. In deze moderne winkel konden klanten terecht voor een groter en uitgebreider assortiment. Ons bedrijf groeide door, maar deze enorme groei leidde helaas in 1991 tot een noodgreep. De kosten stegen harder dan de inkomsten en er kwam een reorganisatie. Deze reorganisatie was nodig om weer een gezond bedrijf te worden. In 1994 was een tweede ingreep nodig, waarna wij eind jaren negentig weer volop de stijgende lijn te pakken kregen.

In 1995 startte onze samenwerking met het Spaanse bedrijf Agrobío. Dit is een productiebedrijf van biologische gewasbeschermingsmiddelen, natuurlijke vijanden en hommels. Brinkman werd voor 50% eigenaar van Agrobío en samen stapten we in de ontwikkeling van oplossingen voor de natuurlijke bestrijding en bestuiving. Inmiddels is Agrobío een sterk merk in de tuinbouw met vestigingen in Spanje, Turkije en Marokko.

De Brinkman catalogus verscheen in 1999. In een boekwerk van 312 pagina’s werd het brede assortiment gepresenteerd met foto’s van de artikelen. Het assortiment telde inmiddels 30.000 artikelen. In 2000 verscheen een update. Door het hele assortiment voor het eerst online te zetten, werd dit de start van het digitale tijdperk. Telers waren echter nog maar sporadisch online actief en zeker niet gewend aan digitaal zakendoen. In 2009 werd onze eerste webshop gelanceerd. Koninklijke Brinkman was hiermee de eerste tuinbouwtoeleverancier met een webshop. Er werden heel wat uren geïnvesteerd om door het hele land aan telers het gebruik en de voordelen van de webshop uit te leggen. Vanaf dat moment konden die – waar en wanneer zij dat maar wilden – hun bestelling online plaatsen. Deze ontwikkeling bood klanten extra gemak. De webshop werd dan ook heel enthousiast ontvangen en is heden ten dage de grootste in de tuinbouw. Royal Brinkman werd in 2016 zelfs winnaar van de Duitse TASPO Award 2016 in de categorie ‘Beste website voor de groene branche’.

Eenmaal ‘Koninklijk’ betekent niet automatisch altijd ‘Koninklijk’. Dit recht wordt toegekend voor een periode van 25 jaar. Na die periode moet een onderneming kunnen aantonen dat zij het predicaat nog altijd verdient, alvorens dat wordt verlengd. En dat was het geval. Wij hebben het predicaat opnieuw verkregen en wij blijven officieel ‘Koninklijk’ tot 2035. Op 19 oktober 2011 overhandigde burgemeester Sjaak van der Tak van de gemeente Westland het officiële document. Als tuinbouwtoeleveringsbedrijf werden wij getoetst en beoordeeld en zijn het predicaat Koninklijk meer dan waardig, zo oordeelde Hare Majesteit de Koningin.

Bij de reorganisaties in de jaren negentig besloot de familie Brinkman tot het aanstellen van een externe directie. Echter, in 2004 trad Henk Brinkman (vierde generatie) weer aan als directeur van de holding. Helaas moest Henk in 2009 terugtreden door gezondheidsproblemen en het zou nog tot 2023 duren, voordat er weer een generatie Brinkman in de directie zou aantreden.

Met het aantreden van Ton van Mil als algemeen directeur in 2013 werd de nieuwe directie gepresenteerd: financieel en operationeel directeur 
Gert-Jan van Peer, algemeen directeur Ton van Mil, directeur International Jan Schuttrups, verkoopdirecteur Coert Rasenberg en inkoopdirecteur Henry Janssen. 
Met het oog op de internationalisering van de tuinbouw werd onze naam Koninklijke Brinkman veranderd in Royal Brinkman, maar in de volksmond bleef het nog lange tijd Brinkman of ‘bij De Brink’.

Na ruim dertig jaar met een rood/zwart schuin beeldmerk introduceerden we in 2015 een nieuw logo met een kroon als verwijzing naar het predicaat Koninklijk. De basiskleur bleef herkenbaar rood, de kroon zilvergrijs. Met de toevoeging van de nieuwe slogan ‘Global specialist in horticulture’ werd het internationale karakter van het bedrijf als tuinbouwspecialist benadrukt. In alle landen, op het wagenpark en op de producten werd het logo aangepast.

Wij groeiden steeds verder uit tot een belangrijke internationale speler in de tuinbouwsector. Wij verkochten al in honderd landen wereldwijd en probeerden daarnaast het credo ‘local-for-local’ verder inhoud te geven, door dichtbij de teler te gaan zitten in belangrijke landen met tuinbouwconcentraties. In 2014 en 2015 openden we twee nieuwe vestigingen in Mexico en Australië, gevolgd door onder andere vestigingen in Marokko en later ook in Canada en China. Daarmee hebben wij anno 2024 in vijftien landen een vestigingslocatie.

In 2018 hebben wij het in De Lier gevestigde Berg Hortimotive overgenomen. Daarmee werd ons assortiment verrijkt met logistieke totaaloplossingen. Het project Winkelstyling leidde in 2019 tot een upgrade van vier winkels in Nederland. In Gameren en Venlo werd nieuwgebouwd, onze winkels in ’s-Gravenzande en Bleiswijk werden gemoderniseerd. Hiermee werd zo goed mogelijk ingespeeld op de behoeften van klanten. De combinatie van online (digitaal) en offline (mensentaal) werd met lokale servicepunten optimaal ingevuld.

In juni 2019 lanceerden wij tijdens een groots innovatieseminar in aanwezigheid van prins Constantijn van Oranje onze nieuwe belofte ‘Let’s improve together’: samen met telers, leveranciers en overige partners de tuinbouw wereldwijd verbeteren en verduurzamen. Door de focus te richten op de wens van de klant en de ontwikkelingen in de tuinbouwsector kunnen gespecialiseerde producten en oplossingen worden geboden. En, hoe mooi is het dat heden ten dage nog precies dát wordt gedaan, waarmee oprichter Cor Brinkman ooit begon.

Bekijk hier de corporate Royal Brinkman video met ons verhaal over hoe we samenwerken, verbinden en leren. Hoe het begint en hoe we continu verbeteren.