Alles voor de professionele glastuinbouw Persoonlijk advies van specialisten Meer dan 30.000 producten
Winkelmandje
0
progress indicator
Bezig met toevoegen...
Dé webshop voor de professionele teler
Shop    Kennisbank    Gewasbescherming & desinfectie    Welke plagen zijn er?   Tomatenwolluis

Hoe kun je tomatenwolluis bestrijden?

Tomatenwolluis
Geschreven door Jan Krouwer | Laatste update: 29-06-2021

De tomatenwolluis Pseudococcus viburni is een plaag die niet alleen voorkomt in tomaat, maar ook in verschillende sierteeltgewassen, waaronder orchidee en pelargonium. Naast dat de tomatenwolluis schade aanricht door plantsap op te zuigen, laat het beestje ook honingdauw achter. In dit artikel gaan onze specialisten verder in op het schadebeeld, het signaleren en het bestrijden van tomatenwolluis. 

Tomatenwolluis signaleren

Een vrouwelijke tomatenwolluis herken je aan de witte, wasachtige laag op het lichaam. Ook hebben ze korte wasdraden aan de rand van hun lichaam en twee haren aan de achterkant. Tomatenwolluizen in een jonger stadia hebben nog geen dikke waslaag op het lichaam en zijn geel tot bruin van kleur. 

Het vrouwtje legt na de bevruchting tussen de 100 en 400 eieren. Ze legt deze eieren in een eizak die gemaakt is van plakkerige wasdraden. Vervolgens verschrompelt ze en gaat ze dood. De eieren komen – afhankelijk van de omstandigheden – na twee tot tien dagen uit en de tomatenwolluis doorloopt daarna vier stadia: drie nimfenstadia en het volwassenstadium. Met name in het eerste nimfenstadium is de tomatenwolluis heel actief. De andere stadia bewegen weinig tot niet. 

Een mannelijke tomatenwolluis is kleiner en heeft – in tegenstelling tot de vrouwelijke tomatenwolluis – twee paar vleugels. Ook hebben ze geen monddelen en tasten ze het gewas dus niet aan. Hun enige bezigheid is het bevruchten van vrouwtjes. Omdat mannelijke tomatenwolluizen korter leven dan vrouwtjes, worden ze vaak niet in grote aantallen waargenomen in een gewas. 

Tomatenwolluis kan zich niet over grote afstanden verspreiden, waardoor de plaag voornamelijk voorkomt in haarden. Verspreiding in het gewas gebeurt doordat medewerkers in aanraking komen met de tomatenwolluis. Vooral eizakken met daarin de eieren van de wolluis worden eenvoudig verspreid. Deze zijn namelijk plakkerig en kunnen daardoor aan kleding en handen van medewerkers vastplakken.

Schadebeeld

De tomatenwolluis zuigt plantsappen op. Dit kan leiden tot groeiremming, bladval, het afsterven van scheuten en soms zelfs het afsterven van de hele plant. Bij het opzuigen van deze plantsappen krijgt de tomatenwolluis een te grote hoeveelheid suikers binnen, welke hij vervolgens weer afscheidt als honingdauw. Dit veroorzaakt cosmetische schade aan de plant, maar zorgt er ook voor dat er minder fotosynthese plaats kan vinden. Ook is honingdauw een voedingsbodems voor verschillende soorten schimmels, waaronder roetdauwschimmel. 

Tomatenwolluis en citruswolluis

De tomatenwolluis wordt vaak verward met de citruswolluis. Dat is niet vreemd, want zowel de insecten zelf als het schadebeeld lijken erg op elkaar. Toch zijn er een aantal verschillen. Zo heeft de tomatenwolluis een dikkere waslaag en zijn de wasdraden aan de rand van het lichaam en de haren aan het achterlijf langer. 

Tomatenwolluis bestrijden

Tomatenwolluis bestrijden kan met behulp van verschillende natuurlijke vijanden. Chemische bestrijding van de tomatenwolluis gaat daarentegen moeilijker vanwege hun beschermende wollaag. Lees hieronder meer.

Verder lezen?

Dit is een premium artikel. Wil je het hele artikel lezen? Log in en krijg direct toegang tot het hele artikel.

Heb je nog geen account? Maak dan kosteloos een account aan. Zodra wij je aanvraag hebben verwerkt krijg je toegang tot het hele artikel.
Do not delete this link